Madem Yıllar içinde kopar ya kemanın telleri Şarap yıllandıkça güzelleşir ya hani Öyle bir çelişkideyim sayın seyirci Öyle izle dur işte sen de gitgellerimi ​Bir ağacın cıvıltısı mıdır varlığın Bir bulutun ardından çıkan ışık mı Yoksa bardaktakinin tadında mıdır Yalnız ben mi bulamadım seni ​Ne zamandır oldu konuşmayalı Gel gör ki uzaklaştık karşılıklı Ben seni her yerde arar bulurum da Sen değil misin bırakıp da dönen sırtını ​Yaratıp tek edecektin madem neden Bıraktın kulunu mahrum özünden Şimdi ara ki bulasın seni özümden Yoktur hiçbir emare senin özünden Elde Kalan ​İnsan ölür mü gün be gün Doğar mı yeniden her gün Sorardım, içimden emin olmaya Artık ne mecal kaldı sormaya Ne de takat, emin olmaya İnsan eğer eminse kendinden İkrah eder sualin gereğinden. ​Yoksa sualin bir yanıtı Ne hacettir sormaya Sorduk da elde ne kaldı Doymadın mı yormaya ​Sordukça yordun Yordukça yıkıldın Şimdi elde bir avuç Enkazından yıkıldın ​Sanarlar insan hep yavan Elde varsa bir avuç yalan Neyleyim ...